ساندویچ های محبوب در دنیا؛ راهنمای جامع خوشمزه ترین های جهان

ساندویچ روبن یکی از نمادهای آشپزی آمریکایی و یهودی است که خاستگاه آن به اوایل قرن بیستم در ایالات متحده بازمی گردد. این ساندویچ کلاسیک معمولاً با ترکیب لایه هایی از گوشت گاو کورند بیف، پنیر سوئیسی آب شده، سس روسی یا سس هزار جزیره و کلم ترش آماده می شود. این مواد بر روی دو برش نان چاودار قرار گرفته و سپس گریل یا برشته می شوند تا نان ترد شده و پنیر کاملاً ذوب شود. ترکیب طعم شور و کمی شیرین گوشت کورند بیف، ترشی کلم ترش، غنای پنیر سوئیسی و طعم کرمی سس، یک تجربه طعمی پیچیده و بسیار رضایت بخش ایجاد می کند. بافت های متفاوت نان برشته، گوشت نرم، کلم ترد و پنیر کشسان جذابیت این ساندویچ را دوچندان می کند.

فیلی چیز استیک همانطور که از نامش پیداست ساندویچی است که از شهر فیلادلفیا در ایالت پنسیلوانیای آمریکا شهرت جهانی یافته است. این ساندویچ با استفاده از برش های بسیار نازک گوشت گاو (معمولاً قسمت ریب آی) که روی صفحه گریل به سرعت پخته می شود تهیه می گردد. راز اصلی فیلی چیز استیک خوب، کیفیت گوشت و نحوه پخت آن است. گوشت باید به سرعت پخته شود تا نرمی خود را حفظ کند. پس از پخت گوشت، پنیر بر روی آن اضافه می شود تا ذوب شده و با گوشت ترکیب شود. پنیر مورد استفاده معمولاً پنیر پروولون یا چدار است، اگرچه در فیلادلفیا استفاده از سس پنیری به نام چیز ویز نیز بسیار رایج و محبوب است. مخلوط گوشت و پنیر ذوب شده سپس داخل یک نان باگت بلند و نرم قرار می گیرد. پیاز گریل شده نیز یکی از افزودنی های رایج و محبوب به این ساندویچ است.

بان می ساندویچی ویتنامی است که نتیجه تأثیر آشپزی فرانسوی بر غذاهای محلی ویتنام در دوره استعمار است. پایه اصلی این ساندویچ نان باگت بسیار سبک و تردی است که داخل آن نرم و پوک است. این نان باگت ویتنامی که از ترکیب آرد گندم و آرد برنج تهیه می شود، باگت فرانسوی را با بافتی منحصربه فرد و مناسب آب و هوای گرمسیری ویتنام تطبیق داده است. مواد میانی بان می بسیار متنوع هستند اما معمولاً شامل ترکیبی از گوشت های مختلف مانند گوشت کبابی، مرغ یا نوعی ژامبون و پاته است. بخش مهم و متمایزکننده بان می استفاده از سبزیجات تازه و ترشیجات است. خیار تازه، گشنیز، فلفل چیلی تازه و هویج و تربچه ترشی شده از اجزای جدانشدنی این ساندویچ هستند. این سبزیجات طعمی تازه، ترش و کمی شیرین به ساندویچ می دهند که تعادل خوبی با غنای گوشت و پاته ایجاد می کند.

ساندویچ کوبایی یا کوبانو، ساندویچی است که در جامعه کوبایی های تبعیدی در فلوریدا به ویژه در شهرهای کی وست و تامپا محبوبیت یافته و ریشه در سنت های غذایی کوبا دارد. این ساندویچ به طور سنتی از لایه های ژامبون، گوشت رست شده خوک (معمولاً به سبک موخو)، پنیر سوئیسی، خیارشور و خردل زرد تهیه می شود. تمام این مواد بین دو برش نان کوبایی قرار می گیرند. نان کوبایی نانی است که بافتی بین نان فرانسوی و نان ایتالیایی دارد و اغلب کمی شیرین است. پس از آماده سازی، ساندویچ در دستگاه پرس مخصوص ساندویچ یا گریل تخت قرار داده می شود و تحت فشار و حرارت قرار می گیرد تا برشته، فشرده و داغ شود و پنیر آن ذوب گردد. این فرآیند پرس کردن، نان را فوق العاده ترد می کند و طعم مواد را با هم ترکیب می نماید.

مافالتا ساندویچی بزرگ و گرد است که خاستگاه آن به جامعه مهاجران ایتالیایی در نیواورلئان لوئیزیانا بازمی گردد. نام این ساندویچ از نان گرد و کنجدی خاصی گرفته شده که برای تهیه آن استفاده می شود. ویژگی بارز و متمایزکننده مافالتا استفاده فراوان از سالاد زیتون است. این سالاد مخلوطی از زیتون های مختلف، کرفس، گل کلم، هویج، سیر، پیاز، جعفری و روغن زیتون است که معمولاً چندین ساعت قبل از استفاده آماده می شود تا طعم ها به خوبی با هم ترکیب شوند. مواد میانی ساندویچ شامل انواع ژامبون و کالباس ایتالیایی مانند کاپیکولا، سالامی و پنیر پروولون است. ترکیب گوشت های شور و دودی با طعم تند و ترش سالاد زیتون و نان نرم، یک تجربه طعمی بی نظیر و به یاد ماندنی ایجاد می کند.

فلافل اگرچه خود یک ساندویچ نیست، اما اغلب به صورت ساندویچ یا در داخل نان پیتا سرو می شود و در این شکل یکی از محبوب ترین ساندویچ های گیاهی و خیابانی در خاورمیانه و سراسر جهان به شمار می رود. فلافل توپک های سرخ شده ای است که از نخود یا باقلا چرخ شده همراه با سبزیجات معطر مانند جعفری، گشنیز، پیاز و سیر و ادویه جاتی مانند زیره و گشنیز تهیه می شود. این مخلوط شکل داده شده و سپس در روغن داغ سرخ می شود تا بیرون آن ترد و طلایی و داخل آن نرم شود. هنگام سرو به صورت ساندویچ، توپک های فلافل داغ داخل نان پیتا قرار داده می شوند. افزودنی های رایج شامل سالاد سبزیجات تازه، ترشیجات و سس طحینه است که از کنجد آسیاب شده تهیه می شود و یکی از مهم ترین چاشنی ها برای این ساندویچ محسوب می گردد.

ساندویچ بی ال تی یک ساندویچ آمریکایی کلاسیک است که نام آن از حروف اول مواد اصلی تشکیل دهنده اش گرفته شده است: بیکن، کاهو و گوجه فرنگی. این ساندویچ سادگی را در اوج کمال به نمایش می گذارد. برای تهیه آن معمولاً از نان تست استفاده می شود که اغلب برشته یا توست شده است. نان با مایونز پوشانده می شود و سپس لایه هایی از بیکن ترد و پخته شده، برگ های تازه کاهو و برش های تازه گوجه فرنگی رسیده روی هم چیده می شوند. سادگی بی ال تی نقطه قوت آن است. کیفیت هر یک از مواد اولیه نقش حیاتی در طعم نهایی دارد. بیکن باید به خوبی پخته و ترد باشد، گوجه فرنگی باید رسیده و آبدار باشد و کاهو باید تازه و باطراوت باشد. ترکیب طعم شور و دودی بیکن با تازگی گوجه فرنگی و تردی کاهو یک تعادل طعمی دلپذیر ایجاد می کند.

فرنچ دیپ ساندویچی آمریکایی است که برخلاف نامش خاستگاه آن به فرانسه باز نمی گردد، بلکه در اوایل قرن بیستم در لس آنجلس کالیفرنیا ابداع شده است. این ساندویچ از گوشت گاو رست شده که به صورت ورقه های نازک بریده شده تهیه می شود و داخل یک نان باگت یا نان فرانسوی بلند و نرم قرار می گیرد. ویژگی اصلی و متمایزکننده فرنچ دیپ سرو شدن آن همراه با آب گوشت است. آب گوشت عصاره ای است که هنگام پخت گوشت رست شده به دست می آید و به عنوان سس برای غوطه ور کردن ساندویچ در آن استفاده می شود. قبل از خوردن هر لقمه از ساندویچ، آن را در آب گوشت داغ فرو می برند تا نان و گوشت طعم و رطوبت آب گوشت را جذب کنند. گاهی اوقات پنیر آب شده نیز به ساندویچ اضافه می شود تا طعم و بافت آن غنی تر شود.

شاورما یکی از محبوب ترین غذاهای خیابانی در خاورمیانه و سراسر جهان است. این غذا از لایه های نازک گوشت (معمولاً گوشت گاو، بره یا مرغ) تهیه می شود که به صورت عمودی روی یک سیخ گردان قرار گرفته و به آرامی پخته می شود. همانطور که لایه بیرونی گوشت پخته و برشته می شود، به صورت عمودی بریده شده و برای تهیه ساندویچ استفاده می گردد. گوشت شاورما معمولاً با ادویه جات خاصی مزه دار می شود که اغلب شامل زیره، گشنیز، پاپریکا، زردچوبه و هل است. شاورما معمولاً در نان پیتا یا نان های نازک دیگری مانند لواش پیچیده می شود. افزودنی های ساندویچ شاورما بسیار متنوع هستند و ممکن است شامل سالاد سبزیجات تازه، ترشیجات، حمص و سس طحینه یا سس سیر باشد. ترکیب گوشت طعم دار و آبدار با نان نرم و تازه، شاورما را به یک تجربه طعمی فوق العاده تبدیل کرده است.

ژیرو یکی دیگر از ساندویچ های محبوب خیابانی است که خاستگاه آن به یونان بازمی گردد و شباهت هایی با شاورما دارد اما تفاوت های کلیدی نیز میان آن ها وجود دارد. ژیرو به طور سنتی از گوشت (معمولاً گوشت بره، گاو یا ترکیبی از هر دو) تهیه می شود که به صورت یک مخروط بزرگ و عمودی روی یک سیخ گردان فشرده شده است. برخلاف شاورما که از لایه های نازک گوشت استفاده می کند، ژیرو اغلب از قطعات کوچک تر گوشت یا گوشت چرخ کرده و فشرده شده تهیه می شود. گوشت ژیرو معمولاً با ادویه های یونانی مانند اورگانو، آویشن، رزماری و سیر مزه دار می شود. ژیرو در نان پیتا یونانی سرو می شود که کمی ضخیم تر و نرم تر از نان پیتای خاورمیانه ای است. افزودنی های رایج شامل گوجه فرنگی خرد شده، پیاز قرمز و سیب زمینی سرخ کرده است. سس اصلی و متمایزکننده ژیرو، سس تزاتزیکی است که از ماست یونانی، خیار رنده شده، سیر و شوید تهیه می شود و طعمی خنک و ترش به ساندویچ می دهد.

ساندویچ اسموکد میت یک ساندویچ نمادین در مونترال کانادا است که شباهت هایی با پاسترامی آمریکایی دارد اما روش تهیه و طعم آن متفاوت است. اسموکد میت از گوشت گاو (معمولاً از قسمت سینه) تهیه می شود که به مدت طولانی در مخلوطی از ادویه جات خوابانده شده و سپس به آرامی دودی و بخارپز می گردد. این فرآیند پخت آهسته باعث می شود گوشت فوق العاده نرم، آبدار و طعم دار شود. گوشت دودی سپس به صورت ورقه های ضخیم بریده شده و به صورت گرم و تلنبار شده روی نان چاودار قرار می گیرد. تنها افزودنی سنتی به این ساندویچ خردل زرد است. سادگی ساندویچ اسموکد میت مونترال به دلیل تمرکز بر کیفیت بالای گوشت و فرآیند پخت آن است. گوشت باید به قدری نرم باشد که به راحتی با چنگال جدا شود.

کروک موسیو ساندویچی کلاسیک فرانسوی است که به معنای واقعی کلمه آقای ترد معنی می دهد و یک نسخه شیک و خوشمزه از ساندویچ پنیر کبابی است. این ساندویچ از نان تست، ژامبون و پنیر (معمولاً گرویر یا امانتال) تهیه می شود که با سس بشامل پوشانده شده و سپس در فر یا زیر گریل پخته می شود تا پنیر ذوب شده و سس بشامل طلایی و کمی برشته شود. سس بشامل سسی کرمی است که از کره، آرد و شیر تهیه می شود و غنای خاصی به ساندویچ می بخشد. نتیجه نهایی ساندویچی است که بیرون آن برشته و طلایی و داخل آن پر از ژامبون و پنیر ذوب شده و سس کرمی است. نسخه دیگری از این ساندویچ به نام کروک مادام وجود دارد که در آن یک تخم مرغ نیمرو روی ساندویچ پخته شده اضافه می شود.

کاتسو ساندو ساندویچی ژاپنی است که در سال های اخیر محبوبیت جهانی زیادی پیدا کرده است. این ساندویچ از برش های ضخیم گوشت (معمولاً فیله خوک یا مرغ) تهیه می شود که به روش کاتسو، یعنی با آرد، تخم مرغ و پودر سوخاری پانکو پوشانده شده و سپس سرخ می شود تا طلایی و ترد شود. گوشت کاتسو سرخ شده سپس روی دو برش نان سفید ژاپنی (شوکوپان) قرار می گیرد. نان شوکوپان نانی بسیار نرم، لطیف و کمی شیرین است که بافت ابریشمین آن تضاد جالبی با تردی گوشت کاتسو ایجاد می کند. سس تونکاتسو، یک سس غلیظ و شیرین و ترش بر پایه میوه و سبزیجات، به عنوان چاشنی اصلی به ساندویچ اضافه می شود. این سس به خوبی با طعم گوشت سرخ شده ترکیب می شود و تجربه ای بسیار رضایت بخش ایجاد می کند.

سفر به دنیای ساندویچ های اروپایی را بدون امتحان ژامبون بور فرانسوی آغاز کنید. ساندویچی که در عین سادگی، طعم و اصالت را به بهترین نحو به نمایش می گذارد. این ساندویچ فقط از سه ماده تشکیل شده است: نان باگت تازه، کره مرغوب و ژامبون باکیفیت. اما همین سادگی است که ژامبون بور را به یکی از محبوب ترین ساندویچ های دنیا تبدیل کرده است. نان باگت با پوسته ترد و مغز نرم، بستر مناسبی برای ژامبون لذیذ و کره معطر فراهم می کند. راز خوشمزگی ژامبون بور در کیفیت مواد اولیه آن نهفته است. از نانی که با دست پخته می شود تا ژامبونی که با دقت و ظرافت فراوان تهیه می شود، همه چیز در این ساندویچ به بهترین نحو انتخاب شده است.

برای چشیدن طعم واقعی ایتالیا، باید پنینی را امتحان کنید. این ساندویچ گریل شده که با نان فوکاچیا یا چیاباتا تهیه می شود، ترکیبی بی نظیر از طعم ها و بافت ها را ارائه می دهد. نان فوکاچیا با پوسته ضخیم و مغز نرم، به خوبی با مواد داخل ساندویچ هماهنگ می شود. مواد داخل پنینی می تواند بسیار متنوع باشد، اما ترکیب کلاسیک آن شامل پنیر موزارلا، گوجه فرنگی، ژامبون و سس پستو است. سس پستو با ترکیب ریحان، سیر، پنیر پارمزان و روغن زیتون، طعمی فوق العاده به پنینی می دهد. گریل کردن پنینی باعث می شود که نان کمی ترد و پنیر ذوب شود و طعم ها به خوبی با یکدیگر ترکیب شوند و انفجاری از طعم های مدیترانه ای را در دهان به ارمغان آورد.

چوریپان، ساندویچ ملی آرژانتین است که از نان ساندویچی، سوسیس چوریزو و سس چیمیچوری تهیه می شود. سوسیس چوریزو، نوعی سوسیس تند و دودی است که طعمی بی نظیر به ساندویچ می دهد. سس چیمیچوری نیز که از ترکیب جعفری، سیر، روغن زیتون، سرکه و ادویه تهیه می شود، طعم ساندویچ را کامل می کند. چوریپان را می توان در هر گوشه ای از آرژانتین، از غرفه های خیابانی گرفته تا رستوران های شیک، پیدا کرد. این ساندویچ غذای ایده آلی برای یک میان وعده سریع و لذیذ یا یک شام سبک است و نماد فرهنگ باربیکیو در آمریکای جنوبی محسوب می گردد.

وادا پاو، یک ساندویچ خیابانی محبوب در هند است که با نان پاو نرم، وادا (نوعی کتلت سیب زمینی سرخ شده) و سس های تند و ترش تهیه می شود. این ساندویچ گیاهی خوشمزه و ارزان قیمت، گزینه ای ایده آل برای یک میان وعده سریع و سیرکننده است. وادا پاو را می توان با انواع مختلف سس، مانند چاتنی تمبر هندی، سس گشنیز و سس نارگیل سرو کرد. این ساندویچ نشان دهنده توانایی آشپزی هندی در تبدیل مواد اولیه ساده به یک غذای خیابانی پرطرفدار و پرانرژی است.

• نان خمیر شده: این مشکل زمانی رخ می دهد که مواد مرطوب مانند گوجه فرنگی مستقیماً با نان تماس پیدا کنند. راه حل، ایجاد یک لایه محافظ از کره یا کاهو بین نان و مواد مرطوب است.
• عدم تعادل طعم: ساندویچ هایی که فقط شور یا فقط چرب هستند، خسته کننده می شوند. همیشه سعی کنید یک عنصر اسیدی (مانند خیارشور، آبلیمو یا سس گوجه) برای متعادل کردن چربی اضافه کنید.
• برش نامناسب: برش زدن ساندویچ به صورت مورب (مثلثی) نه تنها ظاهر جذاب تری ایجاد می کند، بلکه خوردن آن را از گوشه های تیز آسان تر می نماید و تجربه بهتری برای کاربر فراهم می آورد.